چه خشه تو بگرت بری بهداری                              عبادی پرست کنه چه دردی داری

سر صف رو بکنی بلیط بگیری                               برار بازی دراری ایخی بمیری

سیله من تیت کنه سیله ملازی                                یعنی یاکو دکتره نه شوخی بازی

پیچ و واپیچ ایکنی مثل خرنگی                              آزمایش و دوا و عکس رنگی

سی تی اسکن ایگره وت سروگردن                         همه جاته ایدرن می او خردن

کمته پر سرم کنن مثل حبانه                                  لنگ و لیرت بکنن می عربانه

کله ی سر تا نک پات مثل تش آوو                        سی سی یو بخوونت حالت خش آوو

آخرش ایلفنن بای جر و کینه                               کلورازپامت ایدن، شربت سینه

بوورینش حونه شون هیچش نبیده                         از اول پیلش زیاد آویده بیده

هم کنجر ریزم کردن هم آس و پاسم                        منوچهر گرگر خشی بید خوم ایخواسم

۲۵/۱/۸۹

شعری خاطره انگیز در توصیف زادگاه شاعر:

دواره شعر بوکه یادم اومه

گل بی خار بوکه یادم اومه

دواره چم دره بازم غروسی

دواره خاله پارسو یادم اومه

لحل و موری و گر گی و میشی

بازم صحن تل آسک یادم اومه

تینالی خوبه جایردش قشنگه

کویر دزدرینی یادم اومه

دره ی گپ گفتر آویده جهونه

دره ی گپ گفتی و گپ بادم اومه

زمستونش بهارش تا وسونش

شمال و کوس و قبله ش یادم اومه

دواره بورگز . چال چاری وتش

بخ و برداله و خر یادم اومه

کووه ی کهره حلو تیشتر الوسو

ادانی پا درازو یادم اومه

هنی تش تاوه و کادی یه نونی

کروشی بل حمیرو یادم اومه

دواره سرده بن دو روغن میش

دواره نون و پریین یادم اومه

کرکر دول و بدرک تشنمون که

جفار طوف بوکه یادم اومه

گناوه می بیا یادت نره تو

شفق تی باغ محمد یادم اومه

زن و مردش همه اهل یه خونه

نه شرمی و نه شوری یادم اومه

نهی چاس اه جرایکردن چه پروا

پسینگی هم خوشونن یادم اومه

همیشه سر تل من دل ولاتی

کچیک و گپ یکا گر یادم اومه

گلین و بازی و چوشی و روضش

همش رفت وحناسش یادم اومه

منوچهر درد دلمه تازه تر که

نگو بوکه ای که بوکه یادم اومه

عرب زاده  ۱۳۷۶